CONVENTUS NATIVITATIS 2019

Apud Taniam Keonemque in Campo Picto aderant Valeria, Paulus, Iohannes necnon familiares aliique amici. Splendidissime cenavimus, carmen c.t. Ādeste fideles' cecinimus necnon varia  anecdota a sodalibus Gregis Latine Loquentium composita recitavimus.

Adeste, fideles, laeti triumphantes;            
Venite, venite in Bethlehem;                           
Natum videte Regem angelorum.                  

Venite adoremus.                                              
Venite adoremus.                                               
Venite adoremus Dominum.                          

En grege relicto, humiles ad cunas          
vocati pastores adproperant:                       
et nos ovanti gradu festinemus.                   

Be present, faithful-ones, joyful triumphant
Come, come, into Bethlehem
Born see King of angels

Come, let-us-adore
Come let-us-adore
Come let-us-adore the-Lord

See with-flock abandoned humble to cradle
called shepherds hasten
and we with-rejoicing  step let-us-make-haste
 

CĀVĒ MULIEREM LASĀGNAM FERENTEM

Timor -nē quid plōrandum proximā in domō fieret- quendam Floridae vicinum mōvit, ut custōdiam locī arcesseret: clamōrēs horrisonōs, proeliumque domesticum iuxta sē agī dēnūntiat.  Igitur custōdēs accēdunt, portamque illius domī, ubi proelium agitur, pulsant. Aperītur ā marītō, cuius faciēs contūsa vidētur; sēsēque ab uxōre pulsatum esse dēmōnstrat. Quae, postquam incendium īrae recēdit, fatētur, quod patrāvit, malum. Congelātam enim portiōnem illius ēscae, quam Italī "lasāgnam" vocant, tōtīs vīribus coniēcit in ōra virī. Quāpropter ipsa (sc. uxor) in custōdiam dātur. Congelāta enim portio "lasāgnae", auctōritātum arbitriō, tamquam later esset. Cuius massae impactus vel ictus nōn solum nocēre, sed necāre posset. 


DĒ CREĀTIŌNE ET ĒVOLŪTIŌNE

Puella mātrem interrogat: - "Mamma, quā creatum est ratiōne genus hominum? 
Māter eī respondet: - Deus creāvit Adam et Evam, dē quōrum prōle fōrmātum est genus hūmānum'. 

Bīduō post puella pōnit eandem quaestiōnem patrī.  Eīque pater respondet: - 
'Multīs abhinc annīs exstitēre Simiī, quī sēnsim ēvolūtī sunt usque ad hominēs quos vidēs hodiē'. 

Parva puella nimis confūsa regreditur apud mātrem eīque dīcit: - 'Mamma, quā fit ut tū dīcās genus hominum creātum ā Deō et pappa dīcat ēvolūtum a simiō?' 

Respondet māter: - 'Vidē, carissima, est rēs absolūta: Ego tibi loquor dē meā familiā et pater tibi loquitur de suā.'
 
 
DĒ ANICULA NIMIS CŪRIŌSA
​
Tantum referam id, quod ōlim in Urbe accidit quodque, nōn sine multōrum legentium rīsū, diurna quaedam Italica vulgārunt. Iuvenis quidam prope fenestram conclāvis apertam suī exercitia gymnica faciēbat nūdus. In alterō eiusdem viae latere domus erat, quam anicula quaedam habitābat. Haec mulier tantummodo caput et truncum illīus iuvenis nūdum spectāre valēbat, quia fenestra conclāvis, quod velutiī palaestram ipse adhibēbat, nōn usque ad pavimentum exstructa erat. Nihilōminus anicula ad pūblicōs sēcūritātis custōdēs tēlephōnāvit clāmāns: "Vir quīdam impudicissimus cōram domō meā nūdum sē exhibet. Accurrite, quia istud scandalum ferre nōlō". Paucīs post mōmentīs cūstōdēs in aniculae domum et cubiculum ingressī sunt, ut explōrārent quod ab eā fēmina relātum esset. "Sed- inquit cūstōdum dux- hāc ex fenestrā tuā, domina, tantum partem illīus iuvenis superiōrem, id est ā capite usque ad umbilīcum, vidēre potes, nōn īnferiōrem. Quārē is omnīnō 'nūdus' haud est". Anicula, aliquantō īrāta: "Ita vērō. At sī in armārium cubiculī meī ascendēs, eum iuvenem usque ad tālōs nūdum spectābis!"
 
REM MEĀTIM FĒCĪ
 
"Modo haec didicī: 'meātim' est adverbium quod sibi vult 'meō propriō modo', 'tuātim' similiter prō 'tuō modō' dīcitur, et 'nostrātim' nīmīrum īdem est atque 'nostrō modō'. Hic autem, sodālēs, cavētōte, nam 'suātim' nōn 'suō modō' significat sed potius 'suillō modō' vel 'mōre porcōrum'. Sī igitur quem audiātis dīcentem: 'āh, scīlicet Mārcus iterum suātim sē gerit', is indignitātem contumēliamque mihi faciat magnam, et vestrum sit mē dēfendere."
 
REM SUĀTIM FACIT
 
Cognōvī ōlim mulierem frugivoram, quācum dē rēctā ratiōne vēscendī saepe disputābam. Respuēbat illa carnem, tamen sēcum habēbat animal maximē carnivorum, nempe canem suum amātum. Hoc mihi fuit sōlāciō magnō, quī vēscor libenter carne suillā, bovīnā, gallīnāceā. Audīvī saepe prōverbium hoc: "Homō ĕst, quod ēst." Hoc est: Quod quisque dēvorat, hoc est ipse. Sum ergō ego, quī praeferō carnem suillam, porcus sordidus et agō suātim. Itaque ego, ut tandem fīam homō, nunc cōnstituī fierī anthrōpophagus.
 
Sed ut āmoveam iocōs frīvolōs: Exoptō omnibus sodālibus laetōs diēs fēstōs cum cibīs dēlicātīs


Ut picturas ad haec anecdota pertinentes videatis, necesse est ad paginam c.t. ANECDOTA VARIA ire