| linguae |
|
In conclavi scholari (in the classroom)
The videos below show extracts from communicative Latin lessons, taught entirely or predominantly in Latin and emphasising oral work. The materials at the bottom of the page are intended for use with young children (5 years old and upwards):
1. Luigi Miraglia is one of the best-known advocates of the communicative use of Latin, though he dislikes the term `Latinitas viva' because it normally implies using Latin to discuss modern concepts and inventions, for which he thinks english is more suitable. One of the most fluent speakers of the language alive today, he is shown using chapter 33 (`Exercitus Romanus') of Örberg's Lingua Latina Per Se Illustrata. The ecclesiastical (`Italianate') pronunciation is used (except for one point where he also gives the classical pronunciation of `caedunt') and proceedings are enlivened with the use of imitation swords and costumes. There is also a grammatical focus on the use of the subjunctive in counter-factual conditional sentences. Sub-titles give brief Italian explanations of the purpose of different sections. A transcript is provided below, omitting the Italian translation of the verses from Tibullus included in Örberg's chapter. One or two words of Italian also appear to be included in the Latin dialogue and have been highlighted in blue, while red is used in two places where I could not recognise what was being said.
The Youtube page has links to shorter videos of lessons on other chapters in Örberg's book and the clips are conveniently collected together on the Mundus Latinus site.
1. Luigi Miraglia is one of the best-known advocates of the communicative use of Latin, though he dislikes the term `Latinitas viva' because it normally implies using Latin to discuss modern concepts and inventions, for which he thinks english is more suitable. One of the most fluent speakers of the language alive today, he is shown using chapter 33 (`Exercitus Romanus') of Örberg's Lingua Latina Per Se Illustrata. The ecclesiastical (`Italianate') pronunciation is used (except for one point where he also gives the classical pronunciation of `caedunt') and proceedings are enlivened with the use of imitation swords and costumes. There is also a grammatical focus on the use of the subjunctive in counter-factual conditional sentences. Sub-titles give brief Italian explanations of the purpose of different sections. A transcript is provided below, omitting the Italian translation of the verses from Tibullus included in Örberg's chapter. One or two words of Italian also appear to be included in the Latin dialogue and have been highlighted in blue, while red is used in two places where I could not recognise what was being said.
The Youtube page has links to shorter videos of lessons on other chapters in Örberg's book and the clips are conveniently collected together on the Mundus Latinus site.
Magister: Nunc relictīs amicīs nostrīs qui Graeciam (per errōrem prō `Graecam'?) prendunt, hōc in capitulō
tantummodo vidēbimus et loquēmur de exercitū Rōmānōrum. Quid facit dux ante pugnam? Num dux
dulcia verba dīcit mīlitibus?
Discipula: Militēs hortātur.
Magister: Mīlitēs hortātur. Hortātur..?
Discipulus: Ut fortiter pugnent.
Magister: Hortātur ut fortiter pugnent. Optimē. Hortātur ut fortiter pugnent. Et gladiīs quid faciunt. Quid faciunt
mīlitēs gladiīs? Num pānem secant?
Discipulus: Ita.
Magister: Nōn. Et quid faciunt? ( Gladium vibrat)
Discipuli: Caedunt.
Magister: Caedunt - (pronuntiātū classico) caedunt - caedunt. Id est, occīdunt. Caedunt in variās partēs hom- hominēs
et corpora hominum. Ergō, hostēs occīdunt. Nunc exerceāmus aliquid quod iam vīdimus. (Discipulus
ē classī ēgressus in mēnsā iacet). Volō legere librum meum.
Discipulus: Lege, lege.
Magister: Nisi tū iacērēs in librō meō, ego legerem librum, sed sī tū iacēs, legere nōn possum! Surge! (Susurrāns) Istī
discipulī!
Discipula: Magister, sacculus meus vacuus est. Dā mihi pecūniam.
Magister: Sī habērem pecuniam, tibi lībenter darem sed sacculus quoque meus vacuus est! (Susurrāns) Tantummodo
pecūniam quaerunt, tantummodo postulant pecūniam. Bene, nunc pergam-
Discipula: (Gladium vibrans) Velim esse (?) mīles Rōmānus.
Magister: Cauta estō hōc gladiō, quaesō. Exspectā, exspectā, (gladium accipiens) ecce, bene, bene. Sī essēs mīlēs
Rōmānus, omnes inimīcōs tuōs occīderēs.
Discipula: Magister, ecce tibi dōnum.
Magister: Grātiās. quam lepida. Bene, gaudeō valdē. Valdē gaudeo, rēverā, optimē! (Vestimenta fēminea tollēns) Martīna, Martīna, sī fēmina essem, libenter induerem hās vestēs, sed nōn sum fēmina, sum vir. Tu dubitās?
(Discipulī rīdent) Bene. (Ad aliam discipulam) Cūr stilum et tabulās in mēnsā habēs?
Discipula: Stilum et tabulam habeō ad scrībendum.
Magister: Ad scrībendum. Ad quid scrībendum?
Discipula: Ad exercitia scrībenda.
Magister: Bene. Ad exercitia scrībenda. Optime. Et ego sum tyrannus, saevus tyrannus. (Ad aliam discipulam) Cūr tū gladium occultās in sacculō tuō?
Discipula: Occultō gladium in sacculō meō ad caedendum.
Magister: Ad quem caedendum?
Discipula: Ad tē caedendum, tyrannē!
Magister: Aaargh! Timeō. (Ad aliam discipulam) Et tū cūr habēs catēnam in mēnsā?
Discipula: Catēnam habeō ad vincendum.
Magister: Ad quem vinciendum? Mē, tyrannum?
Discipula: Minimē. Ad canem vincendum.
Magister: Ad canem vinciendum. Vinciendum. Bene. Optimē. Legāmus lineās ā centēsimā quīntā ad centēsimam
trigēsimam quartam. Nunc est magna pugna. Praeparāte vōs. Tū habēs gladium? Habēs gladium? (Legēns)
` Mediā nocte in castra nuntiātum est magnum hostium numerum nāviculis rātibusque cōpulātis flūmen
trānsīvisse. O illinc videō. Videō hostēs venientēs illinc. Ego quoque videō hostēs venientēs ex alterā parte.'
Aliī ex aliā parte - aliī ex illā parte, aliī ex aliā parte. Quōmodo flūmen trānsīvērunt hostēs? Num natandō
flūmen trānsīvērunt, Andrea?
Discipulus: Nōn natandō sed nāviculis rātibusque.
Magister: Nāviculis rātibusque. Optimē Et Veronica, num adversō flūmine prōgrediēbantur hostēs?
Discipula: Minimē, nōn adversō flūmine sed secundō flūmine.
Magister: Secundō flūmines (per errōrem prō `flūmine'?). Sīve secundum..?
Discipula: Secundum flūmen. Bene. Secundum flūmen, cum accūsātīvō. Secundum flūmen. Oh, bene. Num mīlites,
Stephane, postquam convocātī sunt, cēnāvērunt, vīnum bibērunt, laetī?
Discipulus: Minimē sed parāvērunt ad pugnandum.
Magister: Parāvērunt sē ad pugnandum. Et sē parāvērunt ad pugnandum. Ergo quid fēcērunt?
Discipulus: Gladiōs cēpērunt.
Magister: Cēpērunt et?
Discipulus: Vallum ascendērunt.
Magister: Ascendērunt. Optimē. Et vallum ascendērunt. (Ad aliam discipulam) Mertildis, cūr mīlites mīrābantur
postquam vallum ascendērunt?
Discipula: Quia media nox erat neque ūllum hostem cernēbant.
Magister: Nūllum hostem cernēbant. Optimē. Nūllum hostem cernēbant. Ergo, ergo, Helena, Rōmānī nōn facile
potuērunt hostēs vincere.
Discipula: Rōmānī nōn facile hostēs vince quia et Rōmānī et Germānī fortissimē pugnābant.
Magister: Fortissimē pugnābant. (Ad aliam discipulam) Num iterum in silvīs sē occultāvērunt?
Discipula: Nōn sē occultāvērunt in silvīs sed cōnātī sunt flūmen trānsīre.
Magister: Optimē, optimē. Et natābant cum armīs hostēs, Veronica?
Discipula: Sine armīs.
Magister: Et arma ubi fuērunt, ubi erant?
Discipula: Armīs relictīs.
Magister: Armīs relictīs natārunt. Bene. Oportet normam quandam ad ūsum necessāriam vōbīs explicem ut possītis
facile et expedītē ūtī hāc cōnstructiōne quae est `cum'et coniunctīvus.
Discipula: Cum ovis servāta esset, pastor eam in umerīs..
Magister: po..
Discipula: pon..
Magister: posuit.
Discipula: Posuit.
Magister: Posuit. Bene.
Discipula: Cum pastor eam posuisset..
Magister: ..in umerīs.
Discipula: In umerīs.....canis ulul- canis latrāvit.
Magister: Canis latrāvit.
Discipulus: Cum canis latrāvisset, pastor redīvit domum.
Magister: Redīvit domum.
Discipula: Cum pastor redīvisset domum .......
______________________________
Magister: (Gladium discipulae trādēns) Ergo, dēstringite arma. Sunt arma satis magna. Tu fortassse habēbis arm (?).
Habēbis tēlum satis barbaricum. (Pellem trādēns) Videāmus, videāmus hōs barbarōs nostrōs. Habēmus
barbarōs, optimōs barbarōs. (Pellem aliae discipulae trādēns) Ecce. Ego sum miser mīles Rōmānus sed vōs
estis barbarī. Nōn habeō tertium sed barbarī habent barbam. (Barbam discipulae dāns) Ergo, ecce barba tibi.
Ego sum miser mīles Rōmānus, conābor saltem esse mīles Rōmānus. Ecce, (loricam et galeam induēns)
habeō ego quoque arma. Bene. Circumdate mīlitem Rōmānum orbe factō. Orbe facto mē circumdate.
Bene. (Galeam rectē pōnēns) Ohh, sum mīles Rōmānus aliquātenus stultus. Bene, nunc orbe factō. Che c'
è `orbe factō'? Quid fēcērunt? (discipulī actiōnem manibus dēmōnstrant et respōnsa varia dant)). Aa-ha.
Id est `circum...'? No, circum..? Quōmodo dīcitur? Nōn `circumdavērunt' sed `circum..? ` Circumdare'
ex verbo `dare'. Ergo circum..? (discipulī respondent) Circumdedērunt. Optime. `Cum sē defendērent',
id est?
Discipulus: Dum sē defendēbant.
Magister: Optimē. Dum sē defendēbant, vel dum sē defendunt. `Celeriter ad clāmorem (clāmat) hominum circiter mīlia
sex convēnērunt - intellegitis `hominum', nōnnē - `et paucīs vulneribus acceptīs , paucīs vulneribus (simulat
sē vulnerātum esse) acceptīs, complūrēs ex eīs occīdērunt.'
______________________________
Cūr Caesar ēmīsit equitātum?
Discipulus: Auxiliō.
Magister: Auxiliō mīsit. Et cūr?
Discipulus: Adiuvandī causā.
Magister: Adiuvandī causā. Bene. Optime. Sed etiam quia rēs erat. (Discipulī respondent) Siatac (?). _______________________________
Sunt versūs satis pulchrī. Quis vestrum vult ūnō tenōre versus repetere Italice? Quis vult? Tū, Andrea.
Discipulus: Italice?
Magister: Italice.
Discipulus: (Italice reddit versūs)
Magister: Bene.
2. Annula Llewellyn, an associate professor teaching at Wyoming Catholic College and founder of the Septentrionale Americanum Latinitatis Vivae Institutum (North American Institute for Living Latin). Using ecclesiastical pronunciation, she tells a simple story in Latin from picture prompts on the board, gets a student to re-tell it and then drills the students in sentence patterns based on the story, including some practice in indirect statement. Professor Llewellyn can also be heard answering questions about her work in latin at a classics conference in Spain in April 2010, and there is an appreciative account by a participant in one of her Latin-speaking workshops here.
tantummodo vidēbimus et loquēmur de exercitū Rōmānōrum. Quid facit dux ante pugnam? Num dux
dulcia verba dīcit mīlitibus?
Discipula: Militēs hortātur.
Magister: Mīlitēs hortātur. Hortātur..?
Discipulus: Ut fortiter pugnent.
Magister: Hortātur ut fortiter pugnent. Optimē. Hortātur ut fortiter pugnent. Et gladiīs quid faciunt. Quid faciunt
mīlitēs gladiīs? Num pānem secant?
Discipulus: Ita.
Magister: Nōn. Et quid faciunt? ( Gladium vibrat)
Discipuli: Caedunt.
Magister: Caedunt - (pronuntiātū classico) caedunt - caedunt. Id est, occīdunt. Caedunt in variās partēs hom- hominēs
et corpora hominum. Ergō, hostēs occīdunt. Nunc exerceāmus aliquid quod iam vīdimus. (Discipulus
ē classī ēgressus in mēnsā iacet). Volō legere librum meum.
Discipulus: Lege, lege.
Magister: Nisi tū iacērēs in librō meō, ego legerem librum, sed sī tū iacēs, legere nōn possum! Surge! (Susurrāns) Istī
discipulī!
Discipula: Magister, sacculus meus vacuus est. Dā mihi pecūniam.
Magister: Sī habērem pecuniam, tibi lībenter darem sed sacculus quoque meus vacuus est! (Susurrāns) Tantummodo
pecūniam quaerunt, tantummodo postulant pecūniam. Bene, nunc pergam-
Discipula: (Gladium vibrans) Velim esse (?) mīles Rōmānus.
Magister: Cauta estō hōc gladiō, quaesō. Exspectā, exspectā, (gladium accipiens) ecce, bene, bene. Sī essēs mīlēs
Rōmānus, omnes inimīcōs tuōs occīderēs.
Discipula: Magister, ecce tibi dōnum.
Magister: Grātiās. quam lepida. Bene, gaudeō valdē. Valdē gaudeo, rēverā, optimē! (Vestimenta fēminea tollēns) Martīna, Martīna, sī fēmina essem, libenter induerem hās vestēs, sed nōn sum fēmina, sum vir. Tu dubitās?
(Discipulī rīdent) Bene. (Ad aliam discipulam) Cūr stilum et tabulās in mēnsā habēs?
Discipula: Stilum et tabulam habeō ad scrībendum.
Magister: Ad scrībendum. Ad quid scrībendum?
Discipula: Ad exercitia scrībenda.
Magister: Bene. Ad exercitia scrībenda. Optime. Et ego sum tyrannus, saevus tyrannus. (Ad aliam discipulam) Cūr tū gladium occultās in sacculō tuō?
Discipula: Occultō gladium in sacculō meō ad caedendum.
Magister: Ad quem caedendum?
Discipula: Ad tē caedendum, tyrannē!
Magister: Aaargh! Timeō. (Ad aliam discipulam) Et tū cūr habēs catēnam in mēnsā?
Discipula: Catēnam habeō ad vincendum.
Magister: Ad quem vinciendum? Mē, tyrannum?
Discipula: Minimē. Ad canem vincendum.
Magister: Ad canem vinciendum. Vinciendum. Bene. Optimē. Legāmus lineās ā centēsimā quīntā ad centēsimam
trigēsimam quartam. Nunc est magna pugna. Praeparāte vōs. Tū habēs gladium? Habēs gladium? (Legēns)
` Mediā nocte in castra nuntiātum est magnum hostium numerum nāviculis rātibusque cōpulātis flūmen
trānsīvisse. O illinc videō. Videō hostēs venientēs illinc. Ego quoque videō hostēs venientēs ex alterā parte.'
Aliī ex aliā parte - aliī ex illā parte, aliī ex aliā parte. Quōmodo flūmen trānsīvērunt hostēs? Num natandō
flūmen trānsīvērunt, Andrea?
Discipulus: Nōn natandō sed nāviculis rātibusque.
Magister: Nāviculis rātibusque. Optimē Et Veronica, num adversō flūmine prōgrediēbantur hostēs?
Discipula: Minimē, nōn adversō flūmine sed secundō flūmine.
Magister: Secundō flūmines (per errōrem prō `flūmine'?). Sīve secundum..?
Discipula: Secundum flūmen. Bene. Secundum flūmen, cum accūsātīvō. Secundum flūmen. Oh, bene. Num mīlites,
Stephane, postquam convocātī sunt, cēnāvērunt, vīnum bibērunt, laetī?
Discipulus: Minimē sed parāvērunt ad pugnandum.
Magister: Parāvērunt sē ad pugnandum. Et sē parāvērunt ad pugnandum. Ergo quid fēcērunt?
Discipulus: Gladiōs cēpērunt.
Magister: Cēpērunt et?
Discipulus: Vallum ascendērunt.
Magister: Ascendērunt. Optimē. Et vallum ascendērunt. (Ad aliam discipulam) Mertildis, cūr mīlites mīrābantur
postquam vallum ascendērunt?
Discipula: Quia media nox erat neque ūllum hostem cernēbant.
Magister: Nūllum hostem cernēbant. Optimē. Nūllum hostem cernēbant. Ergo, ergo, Helena, Rōmānī nōn facile
potuērunt hostēs vincere.
Discipula: Rōmānī nōn facile hostēs vince quia et Rōmānī et Germānī fortissimē pugnābant.
Magister: Fortissimē pugnābant. (Ad aliam discipulam) Num iterum in silvīs sē occultāvērunt?
Discipula: Nōn sē occultāvērunt in silvīs sed cōnātī sunt flūmen trānsīre.
Magister: Optimē, optimē. Et natābant cum armīs hostēs, Veronica?
Discipula: Sine armīs.
Magister: Et arma ubi fuērunt, ubi erant?
Discipula: Armīs relictīs.
Magister: Armīs relictīs natārunt. Bene. Oportet normam quandam ad ūsum necessāriam vōbīs explicem ut possītis
facile et expedītē ūtī hāc cōnstructiōne quae est `cum'et coniunctīvus.
Discipula: Cum ovis servāta esset, pastor eam in umerīs..
Magister: po..
Discipula: pon..
Magister: posuit.
Discipula: Posuit.
Magister: Posuit. Bene.
Discipula: Cum pastor eam posuisset..
Magister: ..in umerīs.
Discipula: In umerīs.....canis ulul- canis latrāvit.
Magister: Canis latrāvit.
Discipulus: Cum canis latrāvisset, pastor redīvit domum.
Magister: Redīvit domum.
Discipula: Cum pastor redīvisset domum .......
______________________________
Magister: (Gladium discipulae trādēns) Ergo, dēstringite arma. Sunt arma satis magna. Tu fortassse habēbis arm (?).
Habēbis tēlum satis barbaricum. (Pellem trādēns) Videāmus, videāmus hōs barbarōs nostrōs. Habēmus
barbarōs, optimōs barbarōs. (Pellem aliae discipulae trādēns) Ecce. Ego sum miser mīles Rōmānus sed vōs
estis barbarī. Nōn habeō tertium sed barbarī habent barbam. (Barbam discipulae dāns) Ergo, ecce barba tibi.
Ego sum miser mīles Rōmānus, conābor saltem esse mīles Rōmānus. Ecce, (loricam et galeam induēns)
habeō ego quoque arma. Bene. Circumdate mīlitem Rōmānum orbe factō. Orbe facto mē circumdate.
Bene. (Galeam rectē pōnēns) Ohh, sum mīles Rōmānus aliquātenus stultus. Bene, nunc orbe factō. Che c'
è `orbe factō'? Quid fēcērunt? (discipulī actiōnem manibus dēmōnstrant et respōnsa varia dant)). Aa-ha.
Id est `circum...'? No, circum..? Quōmodo dīcitur? Nōn `circumdavērunt' sed `circum..? ` Circumdare'
ex verbo `dare'. Ergo circum..? (discipulī respondent) Circumdedērunt. Optime. `Cum sē defendērent',
id est?
Discipulus: Dum sē defendēbant.
Magister: Optimē. Dum sē defendēbant, vel dum sē defendunt. `Celeriter ad clāmorem (clāmat) hominum circiter mīlia
sex convēnērunt - intellegitis `hominum', nōnnē - `et paucīs vulneribus acceptīs , paucīs vulneribus (simulat
sē vulnerātum esse) acceptīs, complūrēs ex eīs occīdērunt.'
______________________________
Cūr Caesar ēmīsit equitātum?
Discipulus: Auxiliō.
Magister: Auxiliō mīsit. Et cūr?
Discipulus: Adiuvandī causā.
Magister: Adiuvandī causā. Bene. Optime. Sed etiam quia rēs erat. (Discipulī respondent) Siatac (?). _______________________________
Sunt versūs satis pulchrī. Quis vestrum vult ūnō tenōre versus repetere Italice? Quis vult? Tū, Andrea.
Discipulus: Italice?
Magister: Italice.
Discipulus: (Italice reddit versūs)
Magister: Bene.
2. Annula Llewellyn, an associate professor teaching at Wyoming Catholic College and founder of the Septentrionale Americanum Latinitatis Vivae Institutum (North American Institute for Living Latin). Using ecclesiastical pronunciation, she tells a simple story in Latin from picture prompts on the board, gets a student to re-tell it and then drills the students in sentence patterns based on the story, including some practice in indirect statement. Professor Llewellyn can also be heard answering questions about her work in latin at a classics conference in Spain in April 2010, and there is an appreciative account by a participant in one of her Latin-speaking workshops here.
3. Matthew Keil, a teacher in New York, giving lessons (with a mixture of Latin and English) and talking (in Latin only but with English subtitles) about his own experience learning from Reginald Foster and Luigi Miraglia after first studying the language by traditional methods. He speaks very clearly, following the classical pronunciation but with an Italian lilt, and argues persuasively for the 'living Latin' approach.
Salvēte omnēs!Nōmen meum Mattaeus Kīlum est et magister sum Latīnitātis in scholā secundāriā Novī Eborācī. Omnēs trēs annōs Latīnitātis dōceō in scholā meā et sōlum magister sum.
..quia in coniugātiōne tertiā signum praesentis subiunctīvī est `a’……
Hī studentēs in annō secundō sunt Latīnitātis et in omnibus paene diēbus synopsis eīs scrībenda est dē aliquō verbō novō. Formae imperātīvī sunt maximī momentī quandō studentēs discunt linguam novam nam hōc modō infantēs quoque novam linguam discunt. Imperātīvīs et mōtibus manuum ita intellegere possunt quid rogētur. Hōc modō, sine labōre et post multās repetitiōnēs multum vocābulōrum noscere incipiunt
...quae verba sunt derivāta in linguam Anglicam ex hōc verbō? `Transmit' -bene dictum, `transmitto' - to send across. Aliquid alter, anything else.... How would you say to send out something? Emittō, exactly. To send to something -admitto. Admit. Nunc, ad infinitivos. Tu .. supple nobis omnes infinitivos. `Mittere'. Et `mitti
Prīmum necesse est mihi dīcere me incipere discere linguam Latīnam in modō traditiōnālī, id est in memoriā mea pōnēbam multas coniūgātiōnēs ac dēclīnātiōnēs et omnēs normae grammaticae artis. Post spatium temporis et multum cum labōre poteram legere multōs scrīptōrēs antīquōs et multa scrīpta apud antiquōs auctōrēs – apud Cicerōnem, apud Virgilium, Horātium et Bibliam Sacram et post duōs annōs occāsiōnem habuī stūdēre Rōmae cum magistrō magnō Latinītātis Reginaldō Foster cancellārius Papae Latīnus et grātiā deō natūraliter īvī et quāle magnum tempus habuī. In omnibus diēbus legēbāmus auctōrēs nōn sōlum ex temporibus antiquīs sed quoque ex mediaevālī aevō et Renascenti. Legēbāmus auctores antiquōs Cicerōnem et Quīntiliānum sed quoque patres Ecclēsiae et multōs scrīptōrēs ex Renascentī, Leonardum Dōnum Brūnōnum etPetrarchum. Et quid fuit maximī momentī, Reginaldus Foster, magister noster, dīcēbat Latīnē. Quandō legēbāmus aliquid auctōris huius, nōn sōlum necesse fuit nōbīs transferendum in Anglicam, ut semper, sed nunc in alia verba Latīna et porrō post diem parātam sub arborēs ambulāvimus et ibi sessimus et sub arboribus loquēban- loquēbāmur alter aliīs Latīne. Hae exercitātiōnēs nōs compulsae sunt cōgitāre quōmodo dedeat aliquid vel aliquid Latīne. Vocābula nostra crēvērunt et quoque celeritās nostra quō incepit festināre quō poterāmus loquī Latīnē. Tamquam dixit Cātō - Magnus - `rem tenē, verba sequentur.' Hic fuit ūsus meus primus dīcendī Latīnē sed posteā audīvī de conventiculō Latinitātis quod foret in Hungariā et ibi et illūc videra - vīdī mirābilem situm. Nunquam in tōtā vitā meā vīderam tam - tantōs populōs qui potuerant loquī Latīnē et putāre Latīnē quoque. Hic, hoc conventiculum facultātem praebuit participibus ex omnibus partibus orbis terrārum loquī alter cum aliīs Latīne dē rēbus omnibus, de rēbus politicīs, dē rēbus artibus et dē rēbus humānīs. Bene, et praesertim dux conventiculī - imperātor - fuit Aloysius Migaglia, vir fortasse optimus in tōtō mundō qui potest dīcere Latīne et commūnāre cum aliīs in Latīnā linguā. Possum meminisse diē primō ille - illum dīxisse : linguam Latīnam duās virtūtibus ūtī: prīmam, linguam catēnam formāre inter mentēs grandās ex temporibus antiquīs usque ad tempus nostrum et nōs posse commūnāre scriptīs librīsque suīs. Secundum - linguam Latīnam formāre catenam inter vīrōs humānōs quī fortasse nōn vīvunt in eādem terrā et quī non possint dīcere eandem linguam. Per Latīnam nōs posse intellegere aliōs et dīcere cum aliīs. Ego sciō timōrem esse apud magistrōs magistrāsque Latīnitātis dē loquendō Latīnē tamquam mūtāre lineās famōsās Virgiliī: quidquid est timeō populōs Latīnē loquentes. Sed Rōma nōn aedficāta est ūnum diem et beneficia sunt maiōra quam perīcula.
4. Marc-Olivier Girard (`Marcus Olivarius'). teacher and actor with the Circulus Latinus Lutetiensis (Paris Latin Circle), acting out a version of the story of the Three Little Pigs and the Wolf (`Fabella de Tribus Porcellis et Malo Lupo') at the European Festival of Latin and Greek in 2008. He speaks very clearly with classical pronunciation, though wrongly making the second `i' in `assidite' long and placing the stress there instead of on the preceding syllable and making a similar mistake with the penultimate `e' in `venerās.' In both these cases the word has been written below in the correct form. There is also a small grammatical mistake with `fīlī' for nominative plural: this contraction of `fīliī' is actually found only in the vocative and genitive singular. The form `amitōs' has been deliberatly made up as a masculine equivalent of the feminine `amitās' (= father's sisters). The regular Latin for `uncle' is `patruus' on the father's side and `avunculus' on the mother's.
..quia in coniugātiōne tertiā signum praesentis subiunctīvī est `a’……
Hī studentēs in annō secundō sunt Latīnitātis et in omnibus paene diēbus synopsis eīs scrībenda est dē aliquō verbō novō. Formae imperātīvī sunt maximī momentī quandō studentēs discunt linguam novam nam hōc modō infantēs quoque novam linguam discunt. Imperātīvīs et mōtibus manuum ita intellegere possunt quid rogētur. Hōc modō, sine labōre et post multās repetitiōnēs multum vocābulōrum noscere incipiunt
...quae verba sunt derivāta in linguam Anglicam ex hōc verbō? `Transmit' -bene dictum, `transmitto' - to send across. Aliquid alter, anything else.... How would you say to send out something? Emittō, exactly. To send to something -admitto. Admit. Nunc, ad infinitivos. Tu .. supple nobis omnes infinitivos. `Mittere'. Et `mitti
Prīmum necesse est mihi dīcere me incipere discere linguam Latīnam in modō traditiōnālī, id est in memoriā mea pōnēbam multas coniūgātiōnēs ac dēclīnātiōnēs et omnēs normae grammaticae artis. Post spatium temporis et multum cum labōre poteram legere multōs scrīptōrēs antīquōs et multa scrīpta apud antiquōs auctōrēs – apud Cicerōnem, apud Virgilium, Horātium et Bibliam Sacram et post duōs annōs occāsiōnem habuī stūdēre Rōmae cum magistrō magnō Latinītātis Reginaldō Foster cancellārius Papae Latīnus et grātiā deō natūraliter īvī et quāle magnum tempus habuī. In omnibus diēbus legēbāmus auctōrēs nōn sōlum ex temporibus antiquīs sed quoque ex mediaevālī aevō et Renascenti. Legēbāmus auctores antiquōs Cicerōnem et Quīntiliānum sed quoque patres Ecclēsiae et multōs scrīptōrēs ex Renascentī, Leonardum Dōnum Brūnōnum etPetrarchum. Et quid fuit maximī momentī, Reginaldus Foster, magister noster, dīcēbat Latīnē. Quandō legēbāmus aliquid auctōris huius, nōn sōlum necesse fuit nōbīs transferendum in Anglicam, ut semper, sed nunc in alia verba Latīna et porrō post diem parātam sub arborēs ambulāvimus et ibi sessimus et sub arboribus loquēban- loquēbāmur alter aliīs Latīne. Hae exercitātiōnēs nōs compulsae sunt cōgitāre quōmodo dedeat aliquid vel aliquid Latīne. Vocābula nostra crēvērunt et quoque celeritās nostra quō incepit festināre quō poterāmus loquī Latīnē. Tamquam dixit Cātō - Magnus - `rem tenē, verba sequentur.' Hic fuit ūsus meus primus dīcendī Latīnē sed posteā audīvī de conventiculō Latinitātis quod foret in Hungariā et ibi et illūc videra - vīdī mirābilem situm. Nunquam in tōtā vitā meā vīderam tam - tantōs populōs qui potuerant loquī Latīnē et putāre Latīnē quoque. Hic, hoc conventiculum facultātem praebuit participibus ex omnibus partibus orbis terrārum loquī alter cum aliīs Latīne dē rēbus omnibus, de rēbus politicīs, dē rēbus artibus et dē rēbus humānīs. Bene, et praesertim dux conventiculī - imperātor - fuit Aloysius Migaglia, vir fortasse optimus in tōtō mundō qui potest dīcere Latīne et commūnāre cum aliīs in Latīnā linguā. Possum meminisse diē primō ille - illum dīxisse : linguam Latīnam duās virtūtibus ūtī: prīmam, linguam catēnam formāre inter mentēs grandās ex temporibus antiquīs usque ad tempus nostrum et nōs posse commūnāre scriptīs librīsque suīs. Secundum - linguam Latīnam formāre catenam inter vīrōs humānōs quī fortasse nōn vīvunt in eādem terrā et quī non possint dīcere eandem linguam. Per Latīnam nōs posse intellegere aliōs et dīcere cum aliīs. Ego sciō timōrem esse apud magistrōs magistrāsque Latīnitātis dē loquendō Latīnē tamquam mūtāre lineās famōsās Virgiliī: quidquid est timeō populōs Latīnē loquentes. Sed Rōma nōn aedficāta est ūnum diem et beneficia sunt maiōra quam perīcula.
4. Marc-Olivier Girard (`Marcus Olivarius'). teacher and actor with the Circulus Latinus Lutetiensis (Paris Latin Circle), acting out a version of the story of the Three Little Pigs and the Wolf (`Fabella de Tribus Porcellis et Malo Lupo') at the European Festival of Latin and Greek in 2008. He speaks very clearly with classical pronunciation, though wrongly making the second `i' in `assidite' long and placing the stress there instead of on the preceding syllable and making a similar mistake with the penultimate `e' in `venerās.' In both these cases the word has been written below in the correct form. There is also a small grammatical mistake with `fīlī' for nominative plural: this contraction of `fīliī' is actually found only in the vocative and genitive singular. The form `amitōs' has been deliberatly made up as a masculine equivalent of the feminine `amitās' (= father's sisters). The regular Latin for `uncle' is `patruus' on the father's side and `avunculus' on the mother's.
|
Māter: Ego sum Mama Porca, māter porcellōrum.
Multum amō meōs fīliōs, multum amō meōs porcellōs. Prīmus porcellus: Gnafus, carissimus. Gnafus: Nōn amō scholam. Parentēs meī stupidī mē mittunt ad scholam, ut magistrōs stultōs per tōtum diem audiam. Māter: Secundus porcellus: Gnifus, pulcherrimus. Gnifus: Prīma catēna. Pah! Secunda catēna: nolō. Nimis politica! “Arte” Pah! Ah! Sexta bona est. Māter: Tertius porcellus: Gnofus, intelligentissimus. Gnofus: Ego amō scholam. Amō mathematicās. Et amō stūdēre. In futūrum volō īre in Americam , et stūdēre in ūniversitāte Stanfordiī et Harvardiī. Volō stūdēre zoologiae et agriculturae biologicae. Sum altermundista et crēdō in augmentum dūrābile. Māter: Hūc venīte, fīlī meī. Assīdite circā mē, circā mātrem vestram. Vultis īre in mundum ad eum explorandum. Et invenīre vestram propriam fortūnam, vestram propriam vītam… Habeō pecūniam, habeō argentum et vōbīs dō pecūniam. Gnifus: Tū mē spectās? Eh! Tū mē venerās! Māter: Sī vidētis lupōs, fugite! Quaesō….. Lupus: Nōn sum malus, sum bonum animal! Hominēs dīcunt mē esse malum, nōn haec est vēritās. Sum bonum animal, sum bonus lupus… Cūr rīdētis? Ego sum sōlus in meā silvā. Nōn habeō amīcōs, nōn habeō amīcās, “amitōs”, amitās. Parentēs meī mortuī sunt. Nōn habeō sorōrēs, nōn habeō frātrēs. Nēmō mē amat! Tū mē amās? Tū? Tū mē amās? Bāsium? Osculum? Tū mē amās? Amā mē, amā mē… Sōlus sum. Māter: Nunc valēte, puerī meī, valēte porcellī, īte in mundum, explōrāte mundum. Mamma sōla est, sed bene est. Valēte! Semper fortūnātī et salvī sītis. Bonā fortūnā ūtiminī, valēte. Valēte! Mamma sōla est… |
I'm Mumy Pig, mother of the little pigs. I love my sons a lot, I love my little pigs a lot. The first little pig is Gafus, the dearest.
I don't like school. My stupid parents send me to school so that I can listen for the whole day to the foolish teachers. The second little pig is Gnifus, the most good-looking. First track. Pah! Second track: I don't want it. Too political! "Arty" Pah! Ah! The sixth is good. The third little pig: Gnofus, the most intelligent. I love school. I love mathematics. and I love to study. In future I want to go to America and study in Stanford and Harvard university. I want to study zoology and organic farming. I am a radical and I believe in sustainable development. Come here, my sons. Sit around me, around your mother. You want to go into the world to explore it. and to find your own fortune, your own life... I've got money, I've got cash (literally `silver') and I'm giving you the money. Are you looking at me? You worship me! If you see wolves, run away! I beg you... I am not bad, I am a good animal! People say that I 'm bad, this is not the truth. I am a good animal. I am a good wolf. .. Why are you laughing? I am alone in my wood. I don't have male friends, I don't have female friends, `unclies', aunties. My parents are dead. I don't have any sisters, I don't have any brothere. Nobody loves me! Do you love me? You? Do you love me? Smooch? Kiss? Do you love me? Love me, love me... I'm alone. Now goodbye, my boys, farewell little pigs, go into the world, explore the world. Mummy is alone, but it's alright. Goodbye! May you always be lucky and safe! Have good (literally: `use') luck, goodbye. Godbye! Mummy is alone... |
The same actor appears also in a presentation of `Lacernula Rubra' (Little Red Riding Hood) which was also uploaded to YouTube. The sound level is sometimes too low but Latin subtitles are provided. The first part is embedded here and the second and third can be accessed separately. There are again one or two small slips with stress (e.g. lacerNUla should be `laCERnula' and `colLIgo' should be `COLligo') but the overall standard is very good and the humour again excellent.
5. Elena and Lorena, Spanish school students, act out a dialogue from pg.20-21 of John Traupmann's Conversational Latin for Oral Proficiency (3rd.ed.), inwhich the censor asks Aulus Gabinius Macer for details of his family. Lorena Recio, from Almendralejo in SW Spain, won a national prize in 2010 for her blog ( http://elenareciolatina.blogspot.com) on her experiences learning Latin. The text is given below.
Cēnsor: quid nōmen tibi est?
Aulus: nōmen mihi est Aulus Gabīnius Macer
C: esne tū marītus an caelebs?
A: marītus sum. habeō uxōrem.
C: esne tū paterfamiliās?
A. ita
C: quid nōmen est uxōrī?
A: nōmen uxōri est Sulpicia.
C: habēs līberōs?
A: habeō
C: quot līberōs habēs?
A: duōs fīliōs et ūnam fīliam.
C: habēsne frātrēs sorōrēsve?
A: habeō ūnum frātrem et ūnam sorōrem.
C: habēsne aliōs cognātōs?
A: ūnum avunculum et trēs amitās.
C: vīvuntne adhūc parentēs tuī?
A: sānē
C: quis domī tuae habitat?
A: uxor et līberī et eōrum avus aviaque
C: meā sententiā habēs familiam admirābilem.
A: sīc ego quoque putō
6. Wyoming Catholic College (Collegium Catholicum Viomingense)
Students of Annula Llewellyn (see no. 2 above) act out the first dialogue from Hans Örberg's Colloquia Personarum, dialogues featuring the characters in his textbook Lingua Latina Per Se Illustrata. The discussion concerns the names and locations of countries, towns etc. mentioned in chapter 1 of the course and starts by highlighting the pronunciation of the first vowel in `Syria' - the Greek upsilon which in ancient times was a rounded, high front vowel like that in modern French `tu' or Cantonese 書.
Aulus: nōmen mihi est Aulus Gabīnius Macer
C: esne tū marītus an caelebs?
A: marītus sum. habeō uxōrem.
C: esne tū paterfamiliās?
A. ita
C: quid nōmen est uxōrī?
A: nōmen uxōri est Sulpicia.
C: habēs līberōs?
A: habeō
C: quot līberōs habēs?
A: duōs fīliōs et ūnam fīliam.
C: habēsne frātrēs sorōrēsve?
A: habeō ūnum frātrem et ūnam sorōrem.
C: habēsne aliōs cognātōs?
A: ūnum avunculum et trēs amitās.
C: vīvuntne adhūc parentēs tuī?
A: sānē
C: quis domī tuae habitat?
A: uxor et līberī et eōrum avus aviaque
C: meā sententiā habēs familiam admirābilem.
A: sīc ego quoque putō
6. Wyoming Catholic College (Collegium Catholicum Viomingense)
Students of Annula Llewellyn (see no. 2 above) act out the first dialogue from Hans Örberg's Colloquia Personarum, dialogues featuring the characters in his textbook Lingua Latina Per Se Illustrata. The discussion concerns the names and locations of countries, towns etc. mentioned in chapter 1 of the course and starts by highlighting the pronunciation of the first vowel in `Syria' - the Greek upsilon which in ancient times was a rounded, high front vowel like that in modern French `tu' or Cantonese 書.
M = Marcus I = Iūlia
M: Ubi est Syria, Iūlia?
I: Suria in Asiā est.
M: Nōn `Suria’, sed Syria in Asiā est
I: `Siria’?
M: Iūlia! `Syria!’ Nōn `Siria’. Littera secunda est upsīlon, nōn `I’
I: Nōn `I’ sed upsīlon. `I’ - `Y’ `I’ - `Y’ Num upsīlon littera Latīna est?
M: Upsīlon nōn est littera Latīna sed littera Graeca. Syria est vocābulum Graecum.
I: `Siria’ - `Syria’. Nōn `Siria’ sed `Syria’.
M: Ubi est Syria.
I: Syria in Asiā est.
M: Ubi est Aegyptus?
I: Aegiptus-
M: `Aegyptus’!
I: Aegyptus quoque in Asiā est.
M: Asia!? Aegyptus nōn est in Asiā.
I: Aegyptus in Āfricā est sed Barabia est in Asiā.
M: Quid? `Barabia’? In Asiā nōn est `Barabia’!
I: Estne Barabia in Āfricā?
M: Bara- `Barabia’ nōn est in Āfricā.
I: Num Barabia in Eurōpā est/
M: `Barabia’ in Eurōpā, in Āfricā, in Asiā nōn est!
I: Sed ubi est Barabia?
M: Arabia - nōn `Barabia’ – in Asiā est. In `Arabiā’ prīma littera est `A’, nōn est `B’
I: Arabia- Aegyptus- Syria. Syria et Arabia sunt in Asiā sed Aegyptus in Āfricā est. Nīlus quoque in
Āfricā est.
M: Quid est Nīlus.
I: Nīlus magnus flūvius est.
M: Quid est Sparta?
I: Sparta est magnum oppidum Graecum.
M: Estne Crēta oppidum Graecum?
I: Est?
M: Nōn est!
I: Quid est Crēta?
M: Crēta est īnsula Graeca. Crēta et Naxos et Rhodos īnsulae Graecae sunt. In Graeciā sunt multae īnsulae. Quid est
Syria?
I: Siria est –
M: `Syria’!
I: Syria est – vocābulum Graecum!
M: Ubi est Syria, Iūlia?
I: Suria in Asiā est.
M: Nōn `Suria’, sed Syria in Asiā est
I: `Siria’?
M: Iūlia! `Syria!’ Nōn `Siria’. Littera secunda est upsīlon, nōn `I’
I: Nōn `I’ sed upsīlon. `I’ - `Y’ `I’ - `Y’ Num upsīlon littera Latīna est?
M: Upsīlon nōn est littera Latīna sed littera Graeca. Syria est vocābulum Graecum.
I: `Siria’ - `Syria’. Nōn `Siria’ sed `Syria’.
M: Ubi est Syria.
I: Syria in Asiā est.
M: Ubi est Aegyptus?
I: Aegiptus-
M: `Aegyptus’!
I: Aegyptus quoque in Asiā est.
M: Asia!? Aegyptus nōn est in Asiā.
I: Aegyptus in Āfricā est sed Barabia est in Asiā.
M: Quid? `Barabia’? In Asiā nōn est `Barabia’!
I: Estne Barabia in Āfricā?
M: Bara- `Barabia’ nōn est in Āfricā.
I: Num Barabia in Eurōpā est/
M: `Barabia’ in Eurōpā, in Āfricā, in Asiā nōn est!
I: Sed ubi est Barabia?
M: Arabia - nōn `Barabia’ – in Asiā est. In `Arabiā’ prīma littera est `A’, nōn est `B’
I: Arabia- Aegyptus- Syria. Syria et Arabia sunt in Asiā sed Aegyptus in Āfricā est. Nīlus quoque in
Āfricā est.
M: Quid est Nīlus.
I: Nīlus magnus flūvius est.
M: Quid est Sparta?
I: Sparta est magnum oppidum Graecum.
M: Estne Crēta oppidum Graecum?
I: Est?
M: Nōn est!
I: Quid est Crēta?
M: Crēta est īnsula Graeca. Crēta et Naxos et Rhodos īnsulae Graecae sunt. In Graeciā sunt multae īnsulae. Quid est
Syria?
I: Siria est –
M: `Syria’!
I: Syria est – vocābulum Graecum!
7. Dean Cassella
A University of North Texas professor, who was inspired by an oral Latin training session given by Annula Llewellyn, uses direct method to teach vocabulary and review grammar in this series of classroom clips with students who have been learning Latin for seven weeks. Some of the material is based on Örberg's Lingua Latina Per Se Illustrata. The first section (transcribed below) introduces various vocabulary items such as antrum (cave), pellis (skin) and venator (hunter). Words that I could not make out are represented by asterisks and red is used for words which are not in the correct form. Macrons have not yet been added.
A University of North Texas professor, who was inspired by an oral Latin training session given by Annula Llewellyn, uses direct method to teach vocabulary and review grammar in this series of classroom clips with students who have been learning Latin for seven weeks. Some of the material is based on Örberg's Lingua Latina Per Se Illustrata. The first section (transcribed below) introduces various vocabulary items such as antrum (cave), pellis (skin) and venator (hunter). Words that I could not make out are represented by asterisks and red is used for words which are not in the correct form. Macrons have not yet been added.
Magister: Ubi est Ioseph Ielos? Abest.
Discipulus: Domus manducat infans
Magister: Manducat infantEM. Sed..sed.. so ubi est? Fortasse est in antro. In antro. Antrum est - ecce, mons, est mons
et- et ecce antrum in monte. Antrum in mo-monte. Est- est- est villa hominum primitivorum -
et habitant in antro. So ecce Ioseph Ielos fortasse est in antro et - et gerit - quid gerit? Gerit pellem - pellem.
Ecce pellis - vocabulum novum. Pellis -pelllis est - est cutis animalium. Est cutis animalium. Ecce, et ecce
capilli. Est - est pellis. so et gerit pellis -pellem. Gerit pellem in -in antro in monte et quid manducat?
Pueros puellasque!****** so, est so est- est- et dormit in foliis et cetera. Et est venator, homo primitivus est
venator. Venator. Est qui inter - interficit animalia. Hasta. Ecce hasta. Interficit animalia. Est venator. So
ergo? Ubi est? Ubi est ioseph Ielos? Est in antro, omnes.
Discupuli: In antro
Magister: In monte
Discipuli: In monte
Magister: Gerit pellem
Discipuli: Gerit pellem
Magister: Manducat pueros puellasque
Discipuli: Manducat pueros puellasque
Magister: Et venator est.
Discipuli: Et venator est.
Magister: **** hasta. Bene
8. David Morgan
Before his death at he tragically early age of 54 in 2013, David Morgan, Professor of French at Furman College in the USA, made major contributions to the `Latinitas Viva' both through his own teaching and through his draft dictionary of modern Latin, `Adumbratio Lexici Anglici et Latini' , now in the care of Patrick Owens and available on the Internet at:
http://www.wyomingcatholiccollege.com/faculty-pages/patrick-owens/lexicon/adumbratio/index.aspx
In this video he is shown teaching a class of Italian students at Luigi Miraglia's Academia Vivarii Novi in Rome. He uses a lot of Italian initally but the proportion of Latin increases when he drills students on the supine in a lesson based on chapter XXII in Örberg's Lingua Latina Per Se Illustrata. Like Miraglia, he uses Italian-style pronunciation for the Latn even producing the unstressed vowel that Italians normally add after what was a final consonant in classical Latin. This has not been shown in the trsnscription which uses the standard written form:
Discipulus: Domus manducat infans
Magister: Manducat infantEM. Sed..sed.. so ubi est? Fortasse est in antro. In antro. Antrum est - ecce, mons, est mons
et- et ecce antrum in monte. Antrum in mo-monte. Est- est- est villa hominum primitivorum -
et habitant in antro. So ecce Ioseph Ielos fortasse est in antro et - et gerit - quid gerit? Gerit pellem - pellem.
Ecce pellis - vocabulum novum. Pellis -pelllis est - est cutis animalium. Est cutis animalium. Ecce, et ecce
capilli. Est - est pellis. so et gerit pellis -pellem. Gerit pellem in -in antro in monte et quid manducat?
Pueros puellasque!****** so, est so est- est- et dormit in foliis et cetera. Et est venator, homo primitivus est
venator. Venator. Est qui inter - interficit animalia. Hasta. Ecce hasta. Interficit animalia. Est venator. So
ergo? Ubi est? Ubi est ioseph Ielos? Est in antro, omnes.
Discupuli: In antro
Magister: In monte
Discipuli: In monte
Magister: Gerit pellem
Discipuli: Gerit pellem
Magister: Manducat pueros puellasque
Discipuli: Manducat pueros puellasque
Magister: Et venator est.
Discipuli: Et venator est.
Magister: **** hasta. Bene
8. David Morgan
Before his death at he tragically early age of 54 in 2013, David Morgan, Professor of French at Furman College in the USA, made major contributions to the `Latinitas Viva' both through his own teaching and through his draft dictionary of modern Latin, `Adumbratio Lexici Anglici et Latini' , now in the care of Patrick Owens and available on the Internet at:
http://www.wyomingcatholiccollege.com/faculty-pages/patrick-owens/lexicon/adumbratio/index.aspx
In this video he is shown teaching a class of Italian students at Luigi Miraglia's Academia Vivarii Novi in Rome. He uses a lot of Italian initally but the proportion of Latin increases when he drills students on the supine in a lesson based on chapter XXII in Örberg's Lingua Latina Per Se Illustrata. Like Miraglia, he uses Italian-style pronunciation for the Latn even producing the unstressed vowel that Italians normally add after what was a final consonant in classical Latin. This has not been shown in the trsnscription which uses the standard written form:
Magister: claudo - claudis - claudit -claudimus -clauditis - claudunt (quaeque figura a discipulis repetitur). (Italice dicit) claudo claudis claudit (a discipulis repetitur). (Italice dicit) claudo claudis claudit claudimus clauditis claudunt (a discipulis repetitur). Optimē, optimē! Validiana, domanda a qualcuno - tu puoi - come se dice - puoi scegliere la persona - de chiudere qualcosa - gli occhi, la bocca, il libro, la porta.
Discipula: Andrea. claude oculos.
Magister: Quid fecit Andreas? Quid fecit Andreas?
Discipula: Oculos clausit.
Magister: Oculos clausit!
Discipuli: Oculos clausit.
Magister: Andreas, quid fecisti?
Discipulus: Oculos - oculos clausi.
Magister: (Italice dicit)
Discipulus: Leonora et Martina, libros claudite.
Magister: Quid fecistis? Uno - duo - tria!
Discipula: Libros clausimus.
Magister: (Italice dicit) Libros clausimus!
Discipuli: Libros clausimus
Magister: Marce, quid fecerunt?
Discipulus: Libros clauserunt.
Magister: Libros clauserunt!
Discipuli: Libros clauserunt!
Magister: Num tabellarius venit pecuniam postulatum?
Discipuli: Minime.
Magister: Num venit Herum salutatum?
Discipuli: Minime
Magister: Cur venit tabellarius? Cur venit?
Discipula: Tabellarius portatum epistulas venit
Magister: Portatum epistulas venit. Potratum E supino. Indica l'intentione. Quid Herus hac hora facere solet -facere solet?
Discipula: Herus hac hora dormitum ire solet
Magister: Dormitum ire solet. Herus dormitum ire solet.
Discipuli: Herus dormitum ire solet
Magister: Quid mox faciet? Post somnum. Quid mox faciet?
Discipula: Herus post somnum ambulatum exibit
Magister: Ambulatum exibit!
Discipuli: Ambulatum exibit.
Magister: Quid aliud faciet?
Discipulus: Lavatum ibit
Magister: Lavatum ibit.
Discipuli: Lavatum ibit
Magister: Lege hanc sententiam.
Discipulus: `Iulius vir Romanus est.'
Magister: Estne haec sententia difficilis dictu?
Discipulus: Facilis dictu.
Magister: Est facilis dictu. Sed nunc lege, quaeso, hanc sententiam. Lege hanc sententiam
Discipula: Non possum. Est difficilis dictu.
Magister: Est difficule dictu,
Etiam difficilus dictu est haec sententia,
Cane latrante ianitor e somno excitatur.
A 10-minute video of David Morgan conducting Oral Proficiency interviews with American students at different levels can be accessed via Nancy (Annula)Llewellyn's 7 March 2013 posting on the Facebook page of the American Classical League. It is not necessary to log into Facebook to view it. Topics range from travel plans to same sex marriage. Extracts from his address to a conference in Hungary in 2008 are available on Youtube (Venturi non immemor aevi: Davidis Morgan percontatio) David Morgan, who died in 2013 at the age of 53, was both immensely learned and immensely popular with students and colleagues (see the appreciations by Nancy Llewellyn and John Kuhner). This is a transcription of the proficiency interviews, with red marking words which I did not recognise or which are not correct Latin. I am grateful to Damian Yu for help in recognising some of the words.
I
D = David C = Christopherus
D: Quid, dīcās mihi, Christophore, quid hodiē post colloquium nostrum factūrus es? Quid faciēs hodiē?
C: Veniam ad Minnesōtam et..
D: Iterne faciēs usque ad Minnesōtam hodiē?
C: Nōn, nōn hodiē sed crās.
D: Crās
C: Sed crās ad Minnesōtam. Et labōrō in..in casta līberī (?)..casta* aestātis
D: Ahh in castra –
C: castra –
D: aestīvā – in castrīs aestīvīs.
C: castra ae-
D: Quō vehiculō vehēris in - in Minnesōtam?
C: Nesciō quid sed .. āeronāvis?.
D: Ita. Āeronāvis
C: Āeronāvis est-
D: Adeoquīn sī raedā vel autocinētō inv- vehēris, pergitur longissimum iter. Quamdiū manēbis in Minnesōtā in castrīs aestīvīs?
C: Per fortasse trēs hebdomadās.
D: Deinde quid faciēs?
C: Ad ūniversitātem..meam.
D: Redībis
* Correct form: castrīs līberōrum
II
M = Marcus Albus
D: Ita `Marce' vel `Albe'
M: Ita.
D: Ubi habitās. Marce?
M: In Ōklahōmā. Ōklahōmopolī.
D: Ōklahōmopolī?
M: Ōklahōmopolī, ita.
D: Quamdiū illīc habitās?
M: In Ōklahōmā per tōtam vītam meam er habitō sed Ōklahōmopolī fortasse – numerī difficile* sunt – fortasse decem, nunc ad decem aut duodecim annōs.
D: Cūr famila migrāvit Ōklahōmopolim? Cūr migrāvistīs?
M: Ō. Ut er Ut er Quod cupidus – cupidissimus eram linguae Latīnae studēre
D: Ita migrāvistī Ōklahōmopolīm propter linguam Latīnam?
M: Ita quod nēmō - nēmō scit sed Ōklahōmopolis est er est er est plēnus hominum Latīnē loquentium.
D: Āin?
M: Ut - ut tū nunc scīs.
D: Ita, nunc sciō quia novī aliquid. Ita. Dēscrībe urbem vestram.
M: Plēnus est hominum benignōrum et er et er et er et pulchra urbs est sed – sed fortasse nōn maximus numerus hominum er solet hōc locō** versārī er sī rēctē dīcō.
* Correct from: difficilēs.
** The phrase should be in hōc locō
III
B = Bella
D: Sed dīcut (?) aliquid aspectuī eius – prōcēra, quod colōrī sunt capillī ita porrō.
B: Soror mea est pulchra meā sententiā. Est capillīs brunneīs et oculīs vir- plūsminusque viridibus –viridibus
D: Audiō.
B: Et maculāta est.
D: Maculāta est?
B: Maculā – maculā faciē*
D: Maculā cōnspersa**, ita.
B: Sī. Prōcēra
D: Cum vōs parvulī - parvulae essētis num interdum vōs – hoc est tu et soror – rixā –rīxābāminī?
B: Prō certē. Eram rē vērā obnoxia.*** Obnoxia eī. Aliquandō cum unguibus –
D: Quid dīcis?
B: Sīc
D: Aisne?
B: – petābam – petēbam eam.
D: Mīror.
B: Sīc. Erat pessima – eram pessima
D: Nunc aliud argumentum tractābimus.
* I have assumed that the speaker was trying to use an ablative of description here, in which case Maculīs - maculīs in faciē would perhaps have been better (`with spots on the face')
** maculā cōnspersa (assuming heard correctly) would mean `sprinkled with a spot' and is perhaps a mistake for maculīs cōnspersa, `sprinkled with spots'
***obnoxia is used here in the sense of its English derivative but more usually it means `exposed to harm from' rather than `being unpleasant to'
IV
J = Jason
D: Aliquid dīcās dē familiā tuā. Habēsne frātrēs, sorōrēs?
J: Sīc, sīc. Est mihi et pater et māter et ūnus frāter. Illī habitant in variīs partibus Cīvitātium Foederātōrum. Ego, eram puer in regiōne, in Marylandiā circum Baltimore. Pater meus nunc in Novā Mexicō habitat, Albequerque. Ille migrāvit ā Marylandiā abhinc quīndecim, sedecim annōs fortasse. Habitābat in cīvitāte Washingtōniā et deinde habitāvit-habitābat in Montānā, cīvitāte Montānā, cum patre* meā, sed nunc sōlus habitat.
D: Sed ali-,,aliquid – plūra quasī prōnā dīc,,,,dīcās dē patre…quālis-quālis est eius animus quālis est eius mēns etiam quam forma corporis est. Estne bene nova bene catatem
J: Sīc, sīc. Solet- solet exercēre.** Est. .dicus Placet eī īre saltātum et cursum et pondera tollere et cētera et cētera
* appears to be a slip for mātre
** The normal phrase is corpus exercēre
V
J: ..Alīcia
D: Sed..?? .dīxistī patrem habēre marītum.
J: Sīc. Ita est
D:.?Demscit.??. nunc sunt multa colloquia apud nōs…sunt rixae
J: Nōn dubiē
D: ?? Nunc est līs, mox erit apud iūsticiāriōs summōs - iūsticiāriōs Americae - err
utrum per cōnstitūtiōnem nostrum licēre dēbeat in omnibus cīvitātibus ut virī inter sē, fēminae inter sē mātrimōnio coniugantur. Put- demscit tuam opiniōnem dē tōtā hāc rē et utrum putās fore ut mox in Americā haec vel hoc omnibus liceat ut sī - sī sunt prōnī per mōrem in hominēs eiusdem sexūs liceat mātrimōniō coniungī.
J: Sic. Sunt nōnnūllī quī - quī maximīs vōcibus rixantur contra mātrimōnium inter - inter virōs et inter fēminas et ille –illī maximum studium habent contrā tālem- tāle mātrimōnium , sed meā sententiā animus populī et vōx populī mūtātur ut liceat in futūrō mātrimōnium et necesse est exspectāre, patientiam cōnservāre et colloquia habēre nōn in televisiōne et nōn inter nūntiīs* sed inter hominēs colloquī et fābulās vītae contratire inter hominēs ut melius sē intellegerentur** ergō sīc et meā sententiā hominēs aetātis meae volunt ut.. velint ut liceat mātrimōnium
D: Bene respondēs. Grātiās tibi agō. Nunc vērē….
* This should be nūntiōs, literally `messengers', `announcers', presumably referring to TV commentators etc.
** An apparent slip for intellegant
9. Joseph Conlon
The man hired to introduce `living Latin' at Princeton University, where students themselves had asked for it, explains his methodology. Red indictes words which appear to have been used incorrectly are highlighted in red, with the correct word added in brackets if this can be plausibly guessed. Comments from students are in quotation marks. A full account of the background to the course is provided by John Byron Kuhner on the In Medias Res site.
The man hired to introduce `living Latin' at Princeton University, where students themselves had asked for it, explains his methodology. Red indictes words which appear to have been used incorrectly are highlighted in red, with the correct word added in brackets if this can be plausibly guessed. Comments from students are in quotation marks. A full account of the background to the course is provided by John Byron Kuhner on the In Medias Res site.
Hōc sēmēstrī invītātus sum ad ūniversitātem Princetoniēnsem ut Latīnitātem quae vīva vocātur, quae āctīva vocātur docērem. Et hoc est satis mīrum et pecūliārem quia quantum sciō nunquam fuērunt, nunquam habitī sunt tālēs scholae apud hanc ūniversitātem, id est scholae in quibus omnia sōlum Latīnē fīunt.
`Ergō prīmum invenītur menda et deinde corrigitur et..et omnēs sententiās Latīniōrēs reddite.’
Nostrī discipulī inde ā prīmā diē nūllā aliā linguā ūtuntur, nūllā aliā linguā loquuntur praeterquam Latīnē [Latīnā]. Omnia -omnēs discipulī sōlum Latīnē loquuntur.
`Ōlim suprēma lēx in nātiōne Americānā erat cōnstitūtiō sed tunc Franciscus Roosevelt necāvit cōnstitūtiōnem’
Mīror, ego mīror quōmodo factum sit ut tālēs scholae nunc habeantur et fīant apud hanc ūniversitātem quia discipulī ipsī huius facultātis, id est discipulī facultātis linguārum classicārum ā professōribus petīvērunt ut Latīnitās vīva, Latīnitās āctīva docērētur.
`Difficile est intellegere litterās classīcās sine loquendō Latīnē vel Graecē, sed difficile est loquī Latīnē sine amīcīs quī quoque possunt vel volunt discere loquī Latīnē.`
Videntur intellēxisse aliās esse ingrediendās viās sī linguam Latīnam rē vērā bene callēre volumus.
`Ante scholam poteram Latīnē legere sed necesse erat mihi Anglicē trādūcere, omnia verba et melius est intellegere verba quibus ūtī [ūsī] sunt auctōrēs antīquī.'
Sed nunc satis cōnstat inter hominēs quī artī linguārum docendārum student, sī quam linguam callēre volumus, sī quam linguam bene callēre volumus, nōn satis est sōlum legere, nōn satis est sōlum oculīs ūtī, immō sī- sī quā linguā potīrī volumus, prīmum ūtī etiam ōribus etiam auribus.
`Rē vērā magister dīxit ego [mē] scrībere bene et loquī bene..’
Nam linguae Latīnae studēmus ut scrīptōrēs eārumque litterās legāmus et Latīnē loquimur quō facilius quō celerius scrīptōrēs legere valeāmus et quō melius cōgitāta scrīptōrum antīquōrum intellegere possīmus.
`Mēns mūtāta est in mentem Latīnam’
`Lingua Latīna est bona omnibus discipulīs.’
`Hic adsum quod amō linguam Latīnam.’
Nam sī nōs ipsī quantum possumus omnia quae animō concipimus exprimere cōnāmur, sī nōs ipsī cum amīcīs iūcundē cōnfābulārī et sermōcinārī possumus, quantum facilius, quantum melius cum Erasmō, cum Vergiliō, cum Cicerōne colloquī poterimus.
`Sum, ego sum semper laeta cum ego veniam scholās etsi habēbam malam diem, sum laeta in scholā.’
Aliīs verbīs nōs cum amīcīs quī nunc sunt Latīnē loquimur quō artiōrem amīcitiam cōlāmus cum hominibus quī nōs praecessērunt.’
`Ergō prīmum invenītur menda et deinde corrigitur et..et omnēs sententiās Latīniōrēs reddite.’
Nostrī discipulī inde ā prīmā diē nūllā aliā linguā ūtuntur, nūllā aliā linguā loquuntur praeterquam Latīnē [Latīnā]. Omnia -omnēs discipulī sōlum Latīnē loquuntur.
`Ōlim suprēma lēx in nātiōne Americānā erat cōnstitūtiō sed tunc Franciscus Roosevelt necāvit cōnstitūtiōnem’
Mīror, ego mīror quōmodo factum sit ut tālēs scholae nunc habeantur et fīant apud hanc ūniversitātem quia discipulī ipsī huius facultātis, id est discipulī facultātis linguārum classicārum ā professōribus petīvērunt ut Latīnitās vīva, Latīnitās āctīva docērētur.
`Difficile est intellegere litterās classīcās sine loquendō Latīnē vel Graecē, sed difficile est loquī Latīnē sine amīcīs quī quoque possunt vel volunt discere loquī Latīnē.`
Videntur intellēxisse aliās esse ingrediendās viās sī linguam Latīnam rē vērā bene callēre volumus.
`Ante scholam poteram Latīnē legere sed necesse erat mihi Anglicē trādūcere, omnia verba et melius est intellegere verba quibus ūtī [ūsī] sunt auctōrēs antīquī.'
Sed nunc satis cōnstat inter hominēs quī artī linguārum docendārum student, sī quam linguam callēre volumus, sī quam linguam bene callēre volumus, nōn satis est sōlum legere, nōn satis est sōlum oculīs ūtī, immō sī- sī quā linguā potīrī volumus, prīmum ūtī etiam ōribus etiam auribus.
`Rē vērā magister dīxit ego [mē] scrībere bene et loquī bene..’
Nam linguae Latīnae studēmus ut scrīptōrēs eārumque litterās legāmus et Latīnē loquimur quō facilius quō celerius scrīptōrēs legere valeāmus et quō melius cōgitāta scrīptōrum antīquōrum intellegere possīmus.
`Mēns mūtāta est in mentem Latīnam’
`Lingua Latīna est bona omnibus discipulīs.’
`Hic adsum quod amō linguam Latīnam.’
Nam sī nōs ipsī quantum possumus omnia quae animō concipimus exprimere cōnāmur, sī nōs ipsī cum amīcīs iūcundē cōnfābulārī et sermōcinārī possumus, quantum facilius, quantum melius cum Erasmō, cum Vergiliō, cum Cicerōne colloquī poterimus.
`Sum, ego sum semper laeta cum ego veniam scholās etsi habēbam malam diem, sum laeta in scholā.’
Aliīs verbīs nōs cum amīcīs quī nunc sunt Latīnē loquimur quō artiōrem amīcitiam cōlāmus cum hominibus quī nōs praecessērunt.’
A list of phrases and sentences suitable both for general conversation and for oral comprehension work with Latin texts can be downloaded here:
10 Luke Ranieri
A well-known Latin teacher, who has produced a large range of audio-visual resources, acts out the first dialogue from John Traupman's Conversational Latin for Oral Proficiency. The playlist for a full set of readings, with the text of the book simultaneously displayed, is here.
There are also two other videos in which Luke tests the Latin listening comprehension of a Portuguese, an Italian and a Spanish language teacher. In the first they are asked to guess what word he has in mind from a series of clues and in the second they have to decide which of the four pictures presented to them he is describing. The videos include a Latin transcript and English subtitles
| oral_latin.doc |
LATIN FOR VERY YOUNG CHILDREN
These materials were produced on an experimental basis for use with a 5-year old who I attempted to teach largely by oral input:
These materials were produced on an experimental basis for use with a 5-year old who I attempted to teach largely by oral input:
|
|
|
| ||||||||
I discussed the issues involved in teaching very young children in a 2015 letter to the Grex Latine Loquentium, from which the following extracts are taken:
“Non dubium est quin lingua Latina, ut omnes linguae, sine grammatica formali disci possit. Tempore Caesarum profecto paene omnes infantes in Italia, Gallia et Hispania linguam Latinam in sinu matrum hoc modo discebant et, postquam in oribus populorum lingua nostra in linguas Romanas hodiernas transformata est, etiamsi plurimi Latinae methodo bilinguali iam studebant, erant qui Latinam per Latinam discerent. Primus inter quos numerandus est scriptor Francogallicus clarissimus, Michael Montaigne ((1533-1592), qui experientiam suam ipse descripsit:
“… en nourrice et avant le premier dénouement de ma langue, [mon père] me donna en charge à un Allemand….du tout ignorant de notre langue, et très verse en la latine. Cettui-ci…m’avait continuellement entre les bras. Il en eut aussi avec lui deux autres moindres en savoir…[qui] ne m’entretenaient d’autre langue que latine. Quant au reste de sa maison, c”était un règle inviolable que que ne lui-même, ni ma mère, ni valet, ni chambrière ne parlaient en ma compagnie qu’autant de mots de latin que chacun avait appris pour jargonner avec moi….sans art, sans livre, sans grammaire ou précepte, sans fouet et sans larmes, j’avais appris du latin tout assez pur que mon maître d’école le savait. (Essais, livre 1, chapitre XXVI)
“[ dum a nutrice alor atque antequam rudimenta linguae meae discerem, pater mihi Germano cuidam tradidit, qui linguam Francogallicam omnino nesciebet sed Latinam callebat. Ille me bracchiis suis semper tenebat atque duos comites, minus peritos, secum habebat qui me curantes solum Latine loquebantur. Ut de reliquis ex familia patris dicam, regula inviolabilis erat neve pater ipse, neve mater mea, neve cubicularius neve cubicularia praeter tot vocabula Latina quot quisque didicisset ut mecum collqueretur quid coram me diceret…sine methodo, sine libro, sine regulis grammaticis, sine plagis et sine lacrimis linguam tam bene didiceram ut Latinitas magistri ludi meam non superaret.. (Tractatus, liber I, capitulum XXVI), ]
“Talis fructus adeptus est Montaigne, quod puer omnibus diebus per complures annos inter Latine loquentes vivebat. Eheu, nobis res aliter sese habent quod spatium brevissimum linguam docere debemus antequam pueri iterum linguis vernacularibus circumdentur. Ipse cum pueris ludo, res diversas ostendens gerensque vocabula dico, mandata simplicia do: `ad ianuam curre,’` conside’, `prope fenestram sta’, `fragmenta in canistro deice’, `manus supra caput pone.’ Gladios lusorios necnon ursulum lusorium, cui nomen `Eduardus’ inditum est, ad lectionem porto. Pueri laeti gladiatores simulant, ipse ictu recepto `Me vulneravisti!’ saepe exclamo. Etiam ursulum moveo et `Quid facit Eduardus’ rogo, puer `Currit’ vel `Ambulat’ respondere potest.
“Quamquam ipse plerumque tantum Latine loquor, linguae Anglica Sinicaque non omnino a conclavi nostro relegantur. Discipulus et frater plerumque lingua Punica ipsi loquuntur, saepe ipse respondens tribus linguis utor - “Anglice `bus’, Sinice `basi’ (巴士 - hoc vocabulum in sermone Cantonensi, neque tamen in lingua nationali invenitur), Latine `raeda longa’ dicitur.’ “
“Cum discipulus meus et Sinice et Anglice paululum legere sciat, verba Latina in chartis parvis scripta ostendo et impero ut recitet. Deinde necesse est puero chartam prope rem ipsam ponere. In hoc exercitio terminationibus grammaticis recte uti nondum potest, sed de hac re non multum curo. Exempli gratia, `fenestra’ vocabulo viso, discipulus semper `fenestram’ dicit quod saepe mandatum `Ad fenestram curre!’ audivit. Ipse nunquam `Erravisti’ dico sed vocabulum recte repeto.
“Potipuncta (Anglice `PowerPoints’) quoque praeparavi in quibus res ipsae cum nominibus demonstrantur et in ima pagina interretiali c.t. http://linguae.weebly.com/in-conclavi-scholari.html iam posui. Credo magni momenti esse pueris varietatem actionum praebere quod facile taedio affliguntur si activitas nimis prolongatur. Difficle est res novas semper invnire …. Methodus ulilissimus est res a discipulo ipos dictas Latine reddere, sed hic difficultates novae oriuntur quod non semper sine auxilio lexici iuncturam iustam expromere possum. Exempli gratia, ubi frater discipuli olim dixit `Fong pei!’ (放屁) iunctura Latina `Ventre crepuit’ in mentem meam non incidit.
“Est etiam alia difficultas quod, etiamsi magister Latinitatem satis callet ut plurimas res ad lectionem pertinentes dicere possit, non tam fluenter quam lingua societatis suae loquitur. Credo discipulos, etiam infantes hanc rem intellegere, itaque ipsos malle lingua vernaculari colloqui pergere. Remedium est nos semper certare ut melius loquamur sed, ut aiunt, ars longa, vita brevis!
“In fine confiteri debeo per tales methodos non fructus non celeriter adipiscimur sed discipulus meus vocabula dicta vel scripta saepe intelligit etiamsi ipse mecum plerumque Anglice colloquitur. Addere quoque velim pueris plus septem annos natis grammaticam explicitam usui esse.”
There is also a Facebook group especially for those teaching younger children Latin: https://www.facebook.com/groups/611229882415286/ .
“Non dubium est quin lingua Latina, ut omnes linguae, sine grammatica formali disci possit. Tempore Caesarum profecto paene omnes infantes in Italia, Gallia et Hispania linguam Latinam in sinu matrum hoc modo discebant et, postquam in oribus populorum lingua nostra in linguas Romanas hodiernas transformata est, etiamsi plurimi Latinae methodo bilinguali iam studebant, erant qui Latinam per Latinam discerent. Primus inter quos numerandus est scriptor Francogallicus clarissimus, Michael Montaigne ((1533-1592), qui experientiam suam ipse descripsit:
“… en nourrice et avant le premier dénouement de ma langue, [mon père] me donna en charge à un Allemand….du tout ignorant de notre langue, et très verse en la latine. Cettui-ci…m’avait continuellement entre les bras. Il en eut aussi avec lui deux autres moindres en savoir…[qui] ne m’entretenaient d’autre langue que latine. Quant au reste de sa maison, c”était un règle inviolable que que ne lui-même, ni ma mère, ni valet, ni chambrière ne parlaient en ma compagnie qu’autant de mots de latin que chacun avait appris pour jargonner avec moi….sans art, sans livre, sans grammaire ou précepte, sans fouet et sans larmes, j’avais appris du latin tout assez pur que mon maître d’école le savait. (Essais, livre 1, chapitre XXVI)
“[ dum a nutrice alor atque antequam rudimenta linguae meae discerem, pater mihi Germano cuidam tradidit, qui linguam Francogallicam omnino nesciebet sed Latinam callebat. Ille me bracchiis suis semper tenebat atque duos comites, minus peritos, secum habebat qui me curantes solum Latine loquebantur. Ut de reliquis ex familia patris dicam, regula inviolabilis erat neve pater ipse, neve mater mea, neve cubicularius neve cubicularia praeter tot vocabula Latina quot quisque didicisset ut mecum collqueretur quid coram me diceret…sine methodo, sine libro, sine regulis grammaticis, sine plagis et sine lacrimis linguam tam bene didiceram ut Latinitas magistri ludi meam non superaret.. (Tractatus, liber I, capitulum XXVI), ]
“Talis fructus adeptus est Montaigne, quod puer omnibus diebus per complures annos inter Latine loquentes vivebat. Eheu, nobis res aliter sese habent quod spatium brevissimum linguam docere debemus antequam pueri iterum linguis vernacularibus circumdentur. Ipse cum pueris ludo, res diversas ostendens gerensque vocabula dico, mandata simplicia do: `ad ianuam curre,’` conside’, `prope fenestram sta’, `fragmenta in canistro deice’, `manus supra caput pone.’ Gladios lusorios necnon ursulum lusorium, cui nomen `Eduardus’ inditum est, ad lectionem porto. Pueri laeti gladiatores simulant, ipse ictu recepto `Me vulneravisti!’ saepe exclamo. Etiam ursulum moveo et `Quid facit Eduardus’ rogo, puer `Currit’ vel `Ambulat’ respondere potest.
“Quamquam ipse plerumque tantum Latine loquor, linguae Anglica Sinicaque non omnino a conclavi nostro relegantur. Discipulus et frater plerumque lingua Punica ipsi loquuntur, saepe ipse respondens tribus linguis utor - “Anglice `bus’, Sinice `basi’ (巴士 - hoc vocabulum in sermone Cantonensi, neque tamen in lingua nationali invenitur), Latine `raeda longa’ dicitur.’ “
“Cum discipulus meus et Sinice et Anglice paululum legere sciat, verba Latina in chartis parvis scripta ostendo et impero ut recitet. Deinde necesse est puero chartam prope rem ipsam ponere. In hoc exercitio terminationibus grammaticis recte uti nondum potest, sed de hac re non multum curo. Exempli gratia, `fenestra’ vocabulo viso, discipulus semper `fenestram’ dicit quod saepe mandatum `Ad fenestram curre!’ audivit. Ipse nunquam `Erravisti’ dico sed vocabulum recte repeto.
“Potipuncta (Anglice `PowerPoints’) quoque praeparavi in quibus res ipsae cum nominibus demonstrantur et in ima pagina interretiali c.t. http://linguae.weebly.com/in-conclavi-scholari.html iam posui. Credo magni momenti esse pueris varietatem actionum praebere quod facile taedio affliguntur si activitas nimis prolongatur. Difficle est res novas semper invnire …. Methodus ulilissimus est res a discipulo ipos dictas Latine reddere, sed hic difficultates novae oriuntur quod non semper sine auxilio lexici iuncturam iustam expromere possum. Exempli gratia, ubi frater discipuli olim dixit `Fong pei!’ (放屁) iunctura Latina `Ventre crepuit’ in mentem meam non incidit.
“Est etiam alia difficultas quod, etiamsi magister Latinitatem satis callet ut plurimas res ad lectionem pertinentes dicere possit, non tam fluenter quam lingua societatis suae loquitur. Credo discipulos, etiam infantes hanc rem intellegere, itaque ipsos malle lingua vernaculari colloqui pergere. Remedium est nos semper certare ut melius loquamur sed, ut aiunt, ars longa, vita brevis!
“In fine confiteri debeo per tales methodos non fructus non celeriter adipiscimur sed discipulus meus vocabula dicta vel scripta saepe intelligit etiamsi ipse mecum plerumque Anglice colloquitur. Addere quoque velim pueris plus septem annos natis grammaticam explicitam usui esse.”
There is also a Facebook group especially for those teaching younger children Latin: https://www.facebook.com/groups/611229882415286/ .
